30 Maart 2026
Van tevoren dacht je misschien: als ik moeder word, ga ik het zo en zo doen.
Je had een beeld, een verlangen, een plaatje van hoe jij het zou aanpakken.
Maar nu je midden in het moederschap staat, merk je steeds vaker dat het anders loopt.
Dat je niet (altijd) voldoet aan dat plaatje.
En dat kan je onzeker maken.
Waarom lukt het bij de ander wél?
Waarom lijkt het anderen zo gemakkelijk af te gaan?
Toen mijn eerste dochter in 2019 werd geboren, voelde ik die enorme liefde… maar kwam ik mezelf ook keihard tegen.
Als verloskundige zag ik het al: na de bevalling is de begeleiding kort, vooral gericht op het fysieke stuk. En dat is belangrijk, natuurlijk. Maar het emotionele stuk? De innerlijke transformatie van vrouw naar moeder?
Die begeleiding miste ik — in de zorg én bij mezelf.
Je begint aan de grootste verantwoordelijkheid van je leven, zonder handleiding.
Zonder instructies.
En je probeert het beste te doen — elke dag opnieuw.
Het moederschap gaat met ups en downs. Dat mag.
Maar we delen het te weinig.
In plaats daarvan zien we vooral perfecte beelden op social media.
Beelden die je het gevoel kunnen geven dat jij de enige bent die het soms zwaar heeft.
Dat is niet waar.
Je kind(eren) spiegelen wat er in jou leeft.
En dat is mooi… maar soms ook pijnlijk.
Maar hoe ga je om met die spiegels?
Hoe blijf je bij jezelf, terwijl zoveel van je wordt gevraagd?
Daar kom ik zo op terug.
Ik leerde dat goede zorg voor mijn kinderen begint bij zorgen voor mezelf.
Maar dat klinkt makkelijker dan het is, zeker als:
Want wat is zelfzorg eigenlijk?
En welke behoeftes heb jij?
Misschien herken je dit:
Voor het moederschap werkte dat misschien nog.
Maar nu voelt het alsof je systeem overloopt.
Je lijf geeft signalen:
En meer slapen helpt dan niet meer.
Dit gaat over een zenuwstelsel dat altijd ‘aan’ staat.
Overdenken lijkt veilig.
Controleren ook.
En voelen? Pfoe… dat kan heel spannend zijn.
Voor veel moeders voelt het zelfs onnatuurlijk.
Dat begrijp ik. Dat was bij mij niet anders.
NEI gaat ervan uit dat onder vrijwel elke klacht — fysiek of emotioneel — een emotionele oorzaak ligt. Voorbeelden van klachten zijn:
Via NEI werd mijn rugzak steeds lichter.
Ik kon eindelijk zien waar mijn onrust vandaan kwam.
Welke patronen ik had ontwikkeld.
Welke overtuigingen mij vasthielden.
En vooral:
hoe ik meer in mijn lijf kon zakken, in plaats van alles in mijn hoofd te willen oplossen.
Blokkades werden zichtbaar en konden worden losgelaten.
Waardoor mijn systeem weer ruimte kreeg.
Ik bleef niet meer ronddraaien in hetzelfde cirkeltje.
Dat vergeten we nog wel eens.
Je bent:
En je hoeft niet alles even goed te doen.
Daar loop je op leeg.
De vraag is:
wat zijn jouw energiegevers?
En hoe kun je minder tijd geven aan je energievreters?
…dan is het dit:
Als klachten blijven terugkomen, is het geen teken dat je harder moet werken.
Het is een uitnodiging om naar binnen te keren.
Je lichaam spreekt al.
Je mag ernaar luisteren.
Hulp vragen is oké.
Echt waar.
En samen maakt het zoveel lichter.
Wil je meer weten over hoe ik jou kan begeleiden?
Of ontdekken wat bij jou past?
👉 Bekijk de informatie op mijn website of plan een gratis kennismaking.
Ik luister graag naar jouw verhaal.