'Toen ik zwanger was kreeg ik te horen ''voor jou is het allemaal niet nieuw met je verloskundige achtergrond''. Niets bleek minder waar'.
Ik ben Monique, moeder van twee dochters (2019 & 2022). En ooit dacht ik — met mijn achtergrond als verloskundige — dat ik ongeveer wel wist hoe het moederschap zou zijn.
Spoiler: dat wist ik dus niet.
Het moederschap bleek geen hoofdstuk uit een boek, maar een wereld waar je in valt. Een wereld die je vormt, verrast en uitdaagt. Een transformatie? Ja. Een eindstation? Nee — maar ik reis inmiddels wel veel zachter mee.
Mijn zoektocht — herken je dit?
Het eerste jaar van mijn oudste dochter sliep ik bijna niet. Powernaps van 30 minuten. Wakker worden terwijl ik zo moe was.
En ondertussen probeerde ik alle goedbedoelde adviezen:
- “Dit moet je even proberen!”
- “Doe dat eens!”
- “Gewoon slapen als de baby slaapt!” — ja, dáág.
Niets werkte.
Ik raakte moe, overprikkeld en verloor langzaam een stuk van mezelf. Ik deed het anders dan de moeders om me heen, maar vond nergens aansluiting. En diep vanbinnen wist ik: dit kan zachter, natuurlijker. En hoe anders was het al bij mijn tweede dochter.
Toen kwam Neuro Emotionele Integratie (NEI) op mijn pad
Er ging een wereld open. Niet harder werken. Niet nóg beter je best doen.
Niet blijven analyseren. Maar voelen. Snappen waar dingen vandaan komen.
Zien wat je draagt dat niet van jou is. Laag voor laag thuiskomen bij jezelf.
En dat veranderde alles.
Wat Neuro Emotionele Integratie (NEI) voor mij deed
NEI bracht me terug naar binnen. Het gaf me:
- Rust in mijn systeem
- Ruimte in mijn lijf
- Zachtheid voor mezelf én mijn kinderen
- De erkenning: ''Ooh.... dáárom reageer ik zo.''
Ik ontdekte dat er nooit iets mis was met mij. Mijn systeem riep gewoon al jaren": ''Hallo.... kijk eens naar binnen?''
Wanneer de vertaalslag van het onderbewuste naar het bewuste wordt gemaakt, blijft keer op keer bijzonder
Waarom ik doe wat ik doe
Ik zie hoeveel vrouwen dragen. Hoeveel ze wegstoppen. Hoeveel ze sjouwen wat nooit van hen was. En hoevaak ze denken dat rust te vinden is in nóg er iets bij doen.
(Spoiler nummer twee: dat werkt dus niet).
Rust ontstaat wanneer je:
- Voelt
- Begrijpt
- Loslaat
- Thuiskomt
In jou. In jouw binnenwereld. En dat werkt door in je gezin - kinderen voelen alles, soms eerder dan jij.
Ik weet hoe het voelt om te zoeken. Te twijfelen. Te proberen vol te houden. En ik weet ook hoe voelt als er zachtheid komt. Als de druk zakt. Als je weer adem krijgt.
En precies dat gun ik jou.
Als je mij kent dan weet je dat:
- Ik iemand ben met beide voeten op de grond, maar ook iemand die verder durft te kijken buiten de gebaande paden
- Ik in 2012 heel veel mooie bevallingen heb mogen begeleiden in Londen als verloskundige. Wat een wereldstad! De tijd van de geboorte aflezen op de Big Ben, echt magisch
- Ik houd van natuur, wandelen en bakfiets-avonturen
- Ik een zwak heb voor reizen (Zuid-Afrika heeft mijn hart gestolen)
- Ik ben opgegroeid als oudste van zes - intens, vormend en spiegelend
- Ik opvallend vaak in 'gekke' situaties beland waar ik óf in mee ga of smakelijk om lach
- Ik de opleiding HBO verpleegkunde en verloskunde gevolgd heb
En iets wat later in mijn leven veel verklaarde:
- Ik ontdekte dat ik een alleengeboren tweeling ben. Het gaf woorden aan een onderstroom die ik altijd voelde - mijn gevoeligheid voor verbinding, mijn diepe afstemming op anderen, en dat stille 'iets' dat er altijd was maar geen naam had. Het maakte mijn eigen proces zachter en begrijpelijker.
Ik ben iemand die altijd zoekt naar verbinding - met de natuur, met anderen en vooral: met wat er binnenin ons leeft. Alles wat ik heb meegemaakt neem ik mee. Niet als last, maar als bron van inzicht en diepgang.
En nu ben ik benieuwd naar jou.
Hoe gaat het echt met je? Wat draag je misschien al veel te lang? Waar verlang je naar?
Voel je vrij om iets te delen. Ik reageer binnen 48 uur. Je bent welkom- precies zoals je bent